Nieuws

Ze had het gevoel dat ze in een ander land was beland. Het uiterste zuiden van Spanje met z’n zon en palmen, de Moorse invloeden op de bouwkunst, traditionele gezinnen die voor de ‘heilige week’ alle kerken langsgingen, het was voor haar een andere wereld.

 

Ik wist het. De eerste keer dat ik naar Spanje ging, een kwart eeuw geleden, begonnen we de reis in Baskenland en zo verder langs de noordelijke kust. Zand, zee, fris groen, zomerregens. Halverwege keerden we zuid, de bergen in. We moesten onze ouwe Ami de top overduwen, in de natte sneeuw. En aan de andere kant van de bergen begon de andere wereld. Zuidelijk Spanje. Droog, dor, rood gesteente. Herders met kuddes geiten, wegen vol gaten die soms eindigden in het niks. In bijna uitgestorven dorpjes keek men in de kroeg naar de plaatselijke tv. Stierengevecht!

 

Spanje was hier mooier, de wijnen minder. Aan de noordkust hadden we verrassend vrolijke witte wijn gedronken, hier was het wit geoxideerd, sherry-achtig, en de rode wijn zwaar en van hout.

 

Een goede tien jaar later waren de wijnen beter, maar nog steeds serieus en traditioneel rioja-achtig. Veel hout en vanille, weinig fruit. Tot we de tapastenten langsgingen. Tapas zijn een prachtige uitvinding, maar drijven iedereen tot die zich ernstig heeft verdiept in de kunst van het wijn-en-etencombineren tot wanhoop. Zoveel verschillende gerechtjes, zo’n waaier aan smaken, en iedereen kiest wat anders. Zelfs al zou je iedereen de juiste wijn bij iedere tapa kunnen geven, dan merk je bij het schenken van het laatste glas dat de eersten inmiddels vrolijk aan hun derde tapa bezig zijn, ongeacht of de wijn er bij past.
De tapastent verdiept zich dan ook niet serieus in wijn-gerechtcombinaties, en schenkt iedereen ClareteSpaans woord voor een zeer lichtgekleurde rode wijn. In sommige delen van Castilië en Leon wordt de lokaal gemaakte rosé zo genoemd., een koele kruising tussen rosé en rood, geserveerd in limonadeglazen. Althans, dat deden ze hier in Navarra. Rond Barcelona krijg je cava, in Andalusië sherry. Allemaal heerlijk bij alle tapas. Toch wat variatie? Geen probleem. Spanje biedt tegenwoordig zoveel lekkere wijn...

 

Er wordt wel gezegd dat de Languedoc het Californië van Europa is. Veel nieuwe ontwikkelingen, bedoelt men te zeggen. Mja, maar mochten ze willen in Californië dat ze zoveel spannende wijn voor zo weinig geld konden bieden. Waar het wel in alle opzichten Languedoc is, dat is in Spanje. Er zijn ook verschillen. De Languedoc begon zo’n goede kwart eeuw geleden, Spanje zet er sinds kort de sokken in.

 

De Languedoc produceerde oceanen goedkope slobberwijn, Spanje leverde overjarige wijn met teveel hout. Uiteraard waren er de zeldzame verrukkelijke uitzonderingen. Maar in beide gevallen trad er een energieke nieuwe generatie aan, die met een succesvolle combinatie van de nieuwste inzichten en technieken met respect voor het verleden hun imago binnen de kortste keren omtoverden van oubollig tot hip.

 

Na een korte flirt met de alomtegenwoordige cabernet sauvignon en chardonnay, gebruiken beide in toenemende mate hun eigen druiven. Spanje kenden we van rioja en z’n soortgenoten: tempranillo die te lang op vaten van Amerikaans eiken had gelegen. De vaten zijn inmiddels sjieke Franse barriques, maar ook vaak roestvrij staal. Veel rode druiven die in Zuid-Frankrijk bekend zijn geworden, komen oorspronkelijk uit Spanje en worden daar nu in ere hersteld. Garnacha (grenache in Frankrijk), cariñena (carignan), monastrell (mourvèdre). De inheemse bobal en mencía veroveren de wereld, en proef eens hoe riojadruif tempranillo kan smaken als je ‘m niet door een schimmelige schutting met houtwurm proeft!

 

Nog een grappig verschil: Languedoc krijgt nu wat onbetaalbare ‘superwijnen’, Spanje begon z’n revolutie met peperdure wijnen, waarna een weelde van verrukkelijk betaalbaars volgde. Dat zal vast niet lang meer duren: zodra een streek bekend, beroemd wordt, stijgen de prijzen van de wijnen griezelig snel. Geniet nu het nog kan; over een paar jaar kunt u slechts weemoedig denken aan de tijd dat u naast het tapasbuffet achteloos een batterij flessen neerzette, om de gasten zelf de ultieme combinatie te laten ontdekken.

 

Geheimtip: de verrukkelijke, karaktervolle, uiterst betaalbare wijnen van: www.adriennevangils.nl / www.wijnenuitspanje.com 045-5752554 (NIET verder vertellen! Diverse van door haar ontdekte wijnen hebben inmiddels hoge scores van Robert Parker en kompanen gekregen en dreigen duur te worden).

Bron: www.bythegrape.com. Auteur: Nicolaas Klei